“Waarom ook niet?” zei Patarabawa, de robot, tot zichzelf. In zijn buik opende zich een luikje (Patarabawa was een viervoeter), waaruit een klein mechanisch bezempje omlaag schoof. Met ferme bewegingen veegde dit instrument het stof, de muizenkeutels en de snippers op een hoopje bij elkaar.
Al direct zag Patarabawa’s hoek van het huis er een stuk netter uit. Het bezempje schoof naar binnen, een slangetje schoof naar buiten. Een motortje binnenin Patarabawa begon te zoemen en het afval werd via het slangetje hup opgezogen!
“Eigenlijk ben ik niet bedoeld om op te ruimen,” zei het robotje tot niemand in het bijzonder, “maar aangezien niemand anders het doet doe ik het toch maar. En het resultaat stemt tot tevredenheid.” Ook het slangetje schoof terug naar binnen, en Patarabawa zag er weer strak en gelikt uit, alsof er helemaal geen klepje in zijn buik zat waar van alles en nog wat uit naar beneden kon schuiven.
+++
Iedere dag een Miniatuurtje in uw inbox? Stuur een verzoekje naar robsmit@viceversa.nl
juni 2, 2007 bij 5:17 pm
[...] 31 mei 2007 Patarabawa is ooit gemaakt in een Japanse speelgoedfabriek. Sindsdien is hij verschillende malen doorverkocht [...]