Het Nederlands Bureau voor Normen en Waarden bevindt zich in Den Haag en beslaat twee kolossale torens. Eén bevat louter kantoren; hier worstelen ambtenaren zich etage na etage door dikke stapels documentatie om te zien of er normen vereenvoudigd of waarden toegevoegd moeten worden. De andere dient voor de opslag van documentatie; hier rijden vorkheftrucks af en aan, ratelen hoge kranen en zoemen lopende banden. Dagelijks wordt er nieuwe documentatie van de ene naar de andere toren gereden, want stilstand is achteruitgang!
Toen Ome Arie het eerste ritje van het NBNW accepteerde wist hij nog niet wat hij zich op de hals had gehaald. Een vrachtje ophalen in Hengelo en afleveren in Den Haag leek immers niets bijzonders! Maar er zouden er nog vele volgen, zeer vele zelfs. Het NBNW was namelijk erg te spreken over de snelle en correcte manier waarop Ome Arie zich van zijn taak gekweten had.
Nu reed hij bijna alleen nog maar voor het NBNW. Niet alleen in Nederland, maar ook van en naar andere Europese landen. En dan gonsde het nog van de geruchten over de import van normen en waarden uit China, en wie die zou moeten gaan ophalen. Thuis was hij dus bijna niet meer, Lekker Ding was nu zijn huis. Ome Arie was een nomade geworden.
+++
Iedere dag een Miniatuurtje in uw inbox? Stuur een verzoekje naar robsmit@viceversa.nl
mei 4, 2007 bij 9:56 am
[...] ook Ome Arie, die altijd als hij weer nieuwe dozen met Normen en Waarden in Novosibirsk moest ophalen een verfrissende duik in het meer nam. En dan gelijk een paar [...]
juni 1, 2007 bij 10:18 am
[...] Ome Arie weet dat allemaal niet als hij de tandenborstel van de oplader tilt om zijn tanden te gaan poetsen. Na een lange dag op de weg heeft hij zijn biertje gedronken en naar sport op televisie gekeken. Waarna het tijd is om te gaan slapen, want morgen wacht er weer een nieuwe rit. [...]