Vandaag gingen Kareltje en Oma op bezoek bij Oma’s zuster, Tante Lenie. Die woonde in een wijk waar een voetbalveld lag dat nooit gebruikt werd. “Drugs,” zei de één. “Kinderlokkers,” zei de ander. “Aardstralen,” zei een derde. Kareltje, Oma en Tante Lenie hadden daar lak aan en togen linia recta naar het voetbalveld. Oma en Tante Lenie gingen op een bankje langs de kant zitten, Kareltje rende het veld op. En voelde een dwingende, onaardse energie!
Als in trance liep Kareltje naar één van de twee doelen en trapte tegen een doelpaal. Onder zijn voeten begon het te dreunen, het voetbalveld begon te dalen. Na tien meter hield het stil; het bevond zich midden in een kolossale grot. Vanaf de zijkant kwam een rails aanschuiven, waaroverheen door robotvoertuigen een groot, schotelvormig ruimteschip naar het midden van het veld werd gesleept. Een deur opende zich, een trap werd neergelaten.
Kareltje beklom de trap richting fel verlicht interieur, en zwaaide naar de silhouetten van Oma en Tante Lenie. “Goeie reis!” hoorde hij Oma roepen, “maar wel op tijd terug voor het eten!” De trap werd ingehaald, de deur sloot zich en daar ging Kareltje richting sterren. “Joepie!” schreeuwde hij, genietend van de onaardse, metalige galm die zijn kreet veroorzaakte.
+++
Iedere dag een Miniatuurtje in uw inbox? Stuur een verzoekje naar robsmit@viceversa.nl
